ΝΕΑ & ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΝΕΑ

Η ομάδα δρομέων της Φλόγας πενθεί την απώλεια του Δρ. Αλέξανδρου Σγουράκη

Η ομάδα δρομέων της Φλόγας πενθεί την απώλεια του Δρ. Αλέξανδρου Σγουράκη

Έφυγε εχθές, από την οικογένειά του, από την έμψυχη επιστημονική ομάδα του και από την ομάδα δρομέων της Φλόγας, ο ιατρός Επιμελητής Α’ της Θωρακοχειρουργικής Κλινικής, Αλέξανδρος Σγουράκης.

Έφυγε άδικα, πρόωρα και ξαφνικά στα 52 του χρόνια.

Σε παλιά ανάρτηση του aboutrunning.weebly.com διαβάζουμε:

«Ο Αλέξανδρος Σγουράκης είναι ένας ερασιτέχνης, εραστής του τρεξίματος. Είναι γνωστός στην … πιάτσα, ως “Ο Γιατρός” ή “Doc”. Είναι θωρακοχειρουργός και στον ελεύθερο του χρόνο, τρέχει. Πριν από ένα χρόνο, έκλεισε δύο χρόνια τρεξίματος, 5000 χιλιόμετρα, 22 “χαμένα” κιλά, είχε τρέξει δύο μαραθώνιους και έγραψε αυτό το κείμενο και το μοιράστηκε με τους φίλους του στο dailymile. Φέτος, αναμένοντας το “Celebrating 3 Years”, μας έδωσε την άδεια να δημοσιεύσουμε το κείμενό του, με την ευχή να παρακινήσει έστω κι έναν να αφήσει τον καναπέ και να αρχίσει μια νέα ζωή που θα έχει πολύ, καλό, τρέξιμο. Απολαύστε!

Μέρες μετά τον Δεκαπενταύγουστο του 2010. Ο Doc κάθεται μόνος στο σπίτι εγκλωβισμένος από την δουλειά ενώ η οικογένεια συνεχίζει τις διακοπές. Έχουν περάσει 2 χρόνια από τότε που μετακόμισε στην Αθήνα αφήνοντας ημιτελή την προσπάθεια αδυνατίσματος που είχε αρχίσει τον Απρίλιο του 2007 στην Φτωχομάνα συμμετέχοντας στην ομάδα μπάσκετ του Νοσοκομείου. Προσπάθεια που περιλάμβανε καθημερινό σχεδόν μπάσκετ, αεροβική, βάρη και κάνα μισάωρο τρέξιμο. Μετακομίζοντας έχασε τα γήπεδα του αλλά κατάφερε πανεύκολα να ανακτήσει το υπέροχο λίπος και τα κιλά του…Ως εδώ! Κάτι έπρεπε να γίνειΓήπεδο για μπάσκετ δεν υπήρχε κοντά, οπότε προτίμησε το άλλο άθλημα που διακρινόταν και του άρεσε στο σχολείο αφήνοντας του υπόλοιπους αρκετά πίσω. Γιατί πάντα μέσα του υπήρχε ένα ζιζάνιο. Αυτό που τον ωθούσε να πάρει τον ηλεκτρικό και να πεταχτεί κάθε Σάββατο στο παλιό βοηθητικό του ΟΑΚΑ και να κάνει ένα 10αράκι. Αυτό που τον έβαλε να τρέξει σε δύο <<Γύρους της Αθήνας>>.Έως ότου πήγε στο Λύκειο και τα μαθήματα και η επιταγή για επιτυχία στις εξετάσεις το κατέπνιξαν…..Έβαλε τα αθλητικά του ρούχα, το ρολόι παλμογράφο από το Lidl και ξέθαψε τα Supernova 7 που περίμεναν υπομονετικά σχεδόν ολοκαίνουργα εδώ και δύο χρόνια στην παπουτσοθήκη και κατέβηκε στο γήπεδο 5Χ5 της οδού Ιωαννίνων λίγο κάτω από το άγνωστο τότε Kozy’s place. Ευτυχώς δεν είχε κόσμο και δεν κινδύνευε να γίνει ρεζίλι. Έβαλε στοίχημα για ένα 25λεπτο. Τι κι αν ίδρωνε και ξεφυσούσε….Αυτό ήταν! Μια γλυκιά και αμυδρά γνώριμη ορμόνη πλημμύρισε τον εγκέφαλό του. Η εξάρτηση μόλις (ξανά)ξεκινούσε! Την μεθεπόμενη ήταν ξανά εκεί με ταθλητικά τουΆρχισε την έρευνα αγοράς και σε λίγες μέρες ήταν στο Μall στο κατάστημα της Adidas. “Μήπως έχετε μια συσκευή που λέγετε miCoach”?Σε 10 λεπτά βγήκε με το πολύτιμο κουτάκι ανά χείρας. Μπορεί να μην προλάβαινε τον επετειακό Μαραθώνιο αλλά το 10αρι όχι μόνο δεν θα το έχανε με τίποτα αλλά θα έσπαγε και το φράγμα της 1ας ώρας! Χωρίς Τέλος! (Τα χλμ συνεχίζονται και ελπίζω για πολλά χρόνια ακόμα!)»

Όσοι τον γνώριζαν, θα στερηθούν έντονα την παρουσία του, την φιλία του, την πραότητά του…την Ιατρική του!

Ο ομάδα δρομέων της Φλόγας, εκφράζει τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του και εύχεται καλό ταξίδι στο αιώνιο ΦΩΣ!